Bangkok 20 juni 2008 Beste klant, leverancier, vriend(in), kennis, familieleden,
Het contrast is soms te groot voor me om het zonder een diep gevoel van afschuw aan te zien. Anderhalf uur geleden sprak ik nog met een zwaar aangeslagen vrouw in Rangoon (Myanmar) die me het zoveelste vreselijke verhaal vertelde over de tot wees geworden kinderen van de cycloon Nargis ook wel de ‘Nargis Orphans’ genoemd. Deze kinderen blijken niet alleen slachtoffer van de cycloon te worden, maar ook ten prooi te vallen aan handelaren die hen wegroven uit de opvangkampen en kloosters, om vervolgens te worden verkocht aan uitbuiters die van kinderarbeid een winstgevende handel maken of aan handelaren die weten hoeveel ze in het prostitutiecircuit opleveren.
Nu hier 8 uur later in Bangkok lopen de afnemers van deze lugubere handel gulzig rond omdat ze weten dat hun fysieke verlangens vannacht weer tegen de laagst mogelijke prijs bevredigd zullen worden door een weeskind van minimale leeftijd, uit Myanmar, Thailand, Laos of Cambodja. Het contrast is te afschuwelijk voor woorden, doch de logica erachter zo eenvoudig: financiële en geestelijke armoede ontmoeten elkaar in het gebied waar Nargis 6 weken geleden zo heeft huisgehouden.
Dit zijn de feiten: Cycloon Nargis heeft in Myanmar van ongeveer naar 100.000 mensen het leven geëist (informele schatting). Miljoenen mensen zijn dakloos. Reddingswerkers mogen het gebied in, onder scherpe controle van de militaire Junta. Bij één beweging die de moeilijk te interpreteren regels overtreedt, worden ze echter per direct het land weer uitgezet. Inkomende fondsen worden beheerd en verdeeld door hetzelfde regime en zelfs familieleden dienen hun schenkingen te doen via medewerkers van de machthebbers. De media wordt gecontroleerd en gecensureerd en degene die de regels overtreedt, wordt eveneens het land uitgezet. Communicatie over het internet en het telefonienetwerk wordt tevens gecontroleerd en geblokkeerd. Het regenseizoen is gestart, waardoor de reddingswerkzaamheden bemoeilijkt worden en de levensomstandigheden in het getroffen gebied verslechteren. Indien de komende maand niet gezaaid zal worden in de deltaregio, zal de rijstoogst volgend jaar mislukken. Nu al zijn de prijzen van rijst (lees: levensonderhoud) verdubbeld sinds de ramp.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Waar het mij echter om gaat, is het volgende. Veel kinderen in het gebied hebben hun ouders verloren in de nacht van 2 op 3 mei. Deze kinderen zijn het kwetsbaarst. Niet alleen voor uitbrekende ziekten, zoals Cholera, Denge Fever en Malaria, maar ook voor mensenhandel. Kinderhandel en babyhandel zijn het gevolg van een enorme financiële onbalans tussen westerse en oosterse landen, waarvan de economieën primair zijn gebaseerd op de bevrediging van individuele behoeften. Desnoods ten koste van de medemens. Het is daarom zaak om deze kinderen zo snel als maar mogelijk is te evacueren uit de Delta en onder te brengen bij verzorgers die geen persoonlijk belang hebben bij de beschikking over deze kwetsbare en lucratieve groep kinderen.
In Mandalay (centraal Myanmar) sprak ik met een aantal monniken die oprichters zijn van Phaung Daw Oo Highschool. Deze school vangt al 15 jaar met veel succes de armste kinderen van Myanmar op en biedt hen voeding, medische verzorging, educatie en indien nodig onderdak. PDO is een zelfstandige school en wordt gerund door monniken en vrijwilligers uit binnen- en buitenland. Op dit moment krijgen 7500 kinderen dagelijks onderwijs op alle niveaus tot aan de Universiteit. Ruim 500 kinderen zonder ouders hebben ook onderdak op het terrein. Naar aanleiding van wat ik op deze school heb gezien en naar aanleiding van de vreselijke situatie in de Delta, zoals ik hierboven heb beschreven, start ik per direct een project met als doel om zoveel mogelijk ‘Nargis Orphans’ op deze school onder te brengen. De monniken hebben alle mogelijkheden om met de juiste hoeveelheid financiële middelen via het informele circuit, binnen 2 weken 250 kinderen onder te brengen en te voorzien van onderdak, voeding, kleding en onderwijs. Met de aankoop van land inclusief 3 gebouwen en 6 maanden financiële middelen voor voeding, kleding en onderwijs is een bedrag van € 135.000 gemoeid. Ik kan er voor zorgen dat dit bedrag zonder tussenkomst van de regering volledig in handen komt van de school. Hierdoor wordt het gehele bedrag gebruikt voor de opvang en valt niets in handen van andersdenkenden die het geld liever inzetten voor meer prestigieuze of commercieel aantrekkelijker doeleinden.
Om het project te starten heb ik de school uit naam van WE ICT € 25000 gegeven, zodat de eerste groep kinderen zo snel mogelijk een veilig onderkomen heeft. Ik ben echter absoluut niet in staat om het gehele bedrag van € 135.000 te betalen. Dit is ook geen project dat via de officiële instanties kan lopen, in verband met de tussenkomst van regering van Myanmar bij dergelijke trajecten. Ook is geen tijd om weken te overleggen en te vergaderen. Het probleem doet zich op dit moment voor en iedere dag die we wachten met het ter beschikking stellen van de middelen, betekent dat er meer slachtoffers zullen vallen. Ik wil je daarom vragen om mee te helpen. In de eerste plaats door financiële steun. Maar ook door mee te denken, jouw vrienden en bekenden in te lichten of andere mogelijkheden te zoeken. Financieel gezien kan een groep mensen in Nederland dit heel gemakkelijk realiseren. De vraag is echter of we iets voelen bij deze situatie en vertrouwen hebben dat onze bijdrage werkelijk wel op de juiste plek belandt. Ik beloof je daarom nogmaals expliciet dat ik er persoonlijk voor zal zorgen dat het geld besteed wordt zoals ik hierboven heb beschreven en niet anders. Ieder bedrag dat wordt overgemaakt op het onderstaande bankrekeningnummer zal binnen 48 uur worden doorgestuurd naar de school die het per direct inzet voor het redden van de kinderen. Eenmaal terug in Nederland zal ik zsm een stichting oprichten voor dergelijke projecten, zodat bedrijfsmatige giften voor de gever aftrekbaar zijn. Indien je dit project dus bedrijfsmatig wilt steunen vraag ik je dus te wachten totdat ik je de gegevens van de op te richten stichting per email toestuur. Voor prive giften kan het Postbanknummer 9225919 tav F.J. Dirks met als kenmerk 'Myanmar NL PDO June 2008' gebruikt worden.
Ik zal iedereen op de hoogte houden van de voortgang van het project door per email te laten zien wat er gebeurt. Ik wil je echter ook vragen om, als dit idee je niet aanspreekt of zelfs tegenstaat, niet mee te doen. Als we deze gift kunnen doen vanuit een gevoel van verbondenheid met de kinderen dan graag. Handel alsjeblieft niet op basis van een soort morele verplichting die je voelt gezien de relatie en die jij en ik hebben, of deze nu zakelijk is of vriendschappelijk.
In oktober of zoveel eerder als nodig zal ik zelf gaan kijken wat de resultaten zijn van onze gezamenlijke inspanningen. Indien je zelf wilt gaan kijken, kan dat natuurlijk ook en zal ik je helpen met de organisatie van je reis en de contacten in Myanmar.
Als laatste wil ik je nog vragen om deze email door te sturen aan bekenden van jou. Zet er een opmerking van jezelf bij, omdat ik me terdege realiseer dat dit project volledig is gebaseerd op wederzijds vertrouwen en niet op een contractuele basis of formele activiteiten. Deze onderneming dient zeer low profile uitgevoerd te worden. Indien de regering van Myanmar namelijk te weten komt van deze vorm van hulp, zal de geldstroom per direct omgeleid of geblokkeerd worden. De onderneming zal slagen als we er samen voor zorgen dat we er geen prestigieuze onderneming van maken.
Laatst vroeg een vriendin aan me, ‘Frank moeten wij jou dan zomaar vertrouwen op je bruine ogen?’ Met een glimlach op mijn gezicht zit ik nu achter mijn laptop en zeg tegen je: ‘Ja,… in dit geval wel,…alsjeblieft, laten we samen gewoon eens doen wat nodig is, ok?’